รำพึงในคืนค่ำ (and ร่ำสุรา alone)

สองสัปดาห์ผ่านไปแล้ว วิวาทะอันว่าด้วย ความชอบธรรมในการทำรัฐประหาร ยังคงไม่จบสิ้น…

จริงๆ แล้วไม่รู้สึกเบื่อหรอกที่จะดีเบทกับใครๆ ในเรื่องแบบนี้ ทุกคนก็รู้ดีว่ายัยปอชอบโต้เถียงกับชาวบ้านจนเหมือนเป็นโรคจิต

แต่ว่า…สองสามวันมานี้ ปอต้องจบบทสนทนาด้วยการ “ทะเลาะ” กับสามคนที่รักและเคารพ และนั่นมันทำให้ปอต้องตั้งคำถามกับตัวเองว่า มันคุ้มกันไหม?

(แล้วมันก็ทำให้เราต้องมานั่งร่ำเมรัยอยู่คนเดียวในค่ำคืนนี้)

ต้องขอบคุณใครบางคนมากๆ ที่สอนให้ปอเข้าใจว่า การอธิบายเรื่องราวที่มีความซับซ้อน หรือการพูดถึงความขัดแย้งที่มัน “หนา” เป็นเรื่องยากยิ่ง เพราะว่าคนเราสะสมองค์ความรู้ไม่เหมือนกัน ไม่เท่ากัน ที่พูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่า “กูรู้มากกว่า มึงหุบปากไป” หรอกนะ ลองนึกดูดีๆ สิ แล้วจะเข้าใจว่าที่ปอพูดมันหมายถึงอะไร

นั่นยังไม่รวมว่า แต่ละคนก็มีอคติ มีความเชื่อ และเลือกที่จะให้ความชอบธรรมกับสิ่งต่างกัน เป็นพื้นฐานอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม…การเห็นต่างไม่ใช่ความขัดแย้งเสมอไป ความแตกต่าง ความหลากหลาย คือความร่ำรวย หากเราจะยอมให้ความแตกต่างหลากหลายเหล่านี้มี “ที่ทาง” ของมัน

แต่ก่อนอื่น…สิ่งแรกที่เราควรจะทำก็คือ

ฟังคนอื่นพูดให้จบ…

น่าขำดี ที่ปอเพิ่งสังเกตเห็นว่า บทสนทนาว่าด้วยประเด็นหนักๆ หลายๆ หนที่มักจะจบลงด้วยการ “ไปไม่ถึงไหน” นั่นเป็นเพราะแต่ละฝ่ายไม่เปิดโอกาสให้ใครได้พูดจนจบ โดยมันมักจะดำเนินไปในทำนองว่า อีกฝ่ายหนึ่งกำลังพูดอยู่ แล้วอีกฝ่ายก็โต้แย้ง หรือเบรค ด้วยการหยิบยกคำบางคำ ประโยคบางประโยคของอีกฝ่ายขึ้นมาเป็นประเด็นเสียก่อน ทำให้การสนทนาไปได้ไม่ไกล และลงท้ายกลายเป็นสงครามของ “การนิยาม” ไปซะแทน

ทั้งที่จริงแล้ว ถ้าเราฟังคู่สนทนาจนจบ เราก็จะได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอีกมากโข

ขอบคุณใครบางคนจริงๆ ที่อดทนกับปอได้มากขนาดนี้ ^^

ตอนนี้ปอเข้าใจแล้วล่ะว่า…ความรักที่คุณมีให้ หน้าตาเป็นอย่างไร : )

เอาล่ะ…ถึงเวลาแล้วที่เราจะข้ามพ้นกับคำถามที่ว่า รัฐประหารครั้งนี้มันถูกผิดอย่างไร

สิ่งที่เราต้องทำต่อไปคือจับตามอง และเตรียมพร้อมที่จะทำในสิ่งที่พวกเราควรจะทำมาตั้งนานแล้ว ใช่ไหม

ลองพิจารณารายละเอียดของรัฐธรรมนูญการปกครองฉบับชั่วคราวของ คปค. ดูดีๆ จะรู้ว่า เรา ภาคประชาชน มีงานหนักหนารออยู่ข้างหน้า เฮือก…คราวนี้ กลุ่มอำนาจเก่าอาจจะไม่ได้กำลังนำประเทศไทยเดินเข้าสู่ระบอบการปกครองแบบ “อำมาตยาธิปไตย” แต่มันอาจเป็น “วาณิชเสนาอำมาตยาธิปไตย”

แค่พวกเทคโนแครตก็แย่แล้ว ถ้ามีทหาร กับพวกนายทุน(นิยม)จ๋า เข้ามา การเมืองไทยจะสามานย์แค่ไหนเนี่ย

แล้วเราจะทำอย่างไรกันต่อไปดี?

เหล้าหมด…ไว้มาคุยต่อ (คนเดียว)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s