love you, mom

DSC_4509

ไม่ใช่ดอกไม้่ที่สวยที่สุดในโลหรอก

แต่หนูคิดว่าแม่ต้องชอบ :)

สุขสันต์วันเกิดนะแม่จ๋า

ถึงแม้ว่า ปีนี้ ปีที่แล้ว ปีก่อนๆ และปีหน้า

หนูจะไม่ได้เดินไปใส่บาตรด้วยในวันเกิดแม่

แม่รู้อยู่แล้วใช่ไหมว่า

หนูรักแม่ที่สุดในโลก.

สุขสันต์วันแห่งความรัก

“…เด็กผู้หิวโหยในแอฟริกา ชาวนาไร้แผ่นดินในอเมริกาใต้ คนไร้รัฐในทวีปยุโรป จนถึงโศกนาฏกรรมแห่งความยากจนที่เกิดขึ้นในเอเชีย ฯลฯ เหล่านี้เป็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 20 ในขณะที่คนกลุ่มหนึ่งกำลังฝันถึงการเดินทางไปเที่ยวดวงจันทร์ แต่คนอีกมากมายนั้นต้องการเพียงอาหารและที่นอน…

นับแต่สิ้นสุดสงครามเย็น การผงาดขึ้นของอำนาจกลุ่มทุน ได้ทำลายวิถีชีวิตประชาชน คุกคามสิ่งแวดล้อม ตัดสวัสดิการสังคม และทำลายความมั่นคงของประชาชนทั่วโลก จนถึงวันนี้ เสรีนิยมใหม่ (Neo-Liberalism) ซึ่งมาเป็นแพ็กเกจกับโลกาภิวัตน์และทุนนิยมตลาดเสรี ได้ขยายขอบเขตของความไม่เท่าเทียมให้กว้างออกไป จนกระทั่งพลเมืองในพื้นที่ต่างๆ ทั่วโลกต้องลุกขึ้นมาเคลื่อนไหวให้มีการ “สร้างโลกใบใหม่” ที่เท่าเทียม…”

นี่คือส่วนหนึ่งของงานที่ฉันเขียนไว้เพื่อเปิดตัวเวทีสมัชชาสังคมไทย และอีกนัยหนึ่ง มันเป็นการเปิดตัว “โต๊ะข่าวชาวบ้าน” ของเราด้วย (แม้หลังจากนั้นไม่นานโต๊ะข่าวชาวบ้านของเราต้องปิดตัวลงไป)

ฉันนั่งครุ่นคิดถึงข้อความเหล่านี้ ชีวิตเหล่านั้น ในวันแห่งความรัก แล้วตั้งคำถามอีกครั้งกับลมกับฟ้าว่า ในวันที่ฉันกำลังพยายามรักตัวเองมากให้ขึ้น คิดถึงตัวเองให้มากขึ้นอยู่นี้ คนอีกมากมายที่ไร้อำนาจ ไร้โอกาส เขากำลังคิดถึงความรักในรูปแบบไหน?

บ่อยครั้ง เวลาที่เหงา ฉันจะออกไปเยี่ยมน้องๆ ที่บ้านเด็กกำพร้า หรือหิ้วขนมตระเวนไปฝากเด็กๆ ที่ขายพวงมาลัยตามสี่แยกต่างๆ ซื้อข้าวมันไก่ (อาหารโปรดของฉัน) ไปให้ขอทาน กระทั่งนั่งลงคุยกับคนไร้บ้านแถวสนามหลวง…นอกจากความอบอุ่นว่า “หัวใจ” ของฉันยังคงอยู่แล้ว อีกสิ่งสำคัญที่ฉันได้รับกลับมา คือความรู้สึกว่า ฉัน “ถูกรัก”…

หากความรักในรูปแบบนี้เป็นส่วนหนึ่งที่หล่อเลี้ยงหัวใจฉันให้เข้มแข็งที่จะอยู่ในโลกนี้ได้…แล้วความรักแบบไหนที่หล่อเลี้ยงให้คนเหล่านั้นมีชีวิตอยู่?

ไม่มีคำตอบในสายลม…แม้ฉันจะเชื่อว่า เรามีความรักเพียงพอที่จะแชร์ให้เพื่อนร่วมโลก

happy valentine’s day…แด่ทุกๆ คนในโลกใบนี้ แม้ความรักของฉันจะไม่มีพลังอำนาจใดๆ เลยก็ตาม